Faza to niewielka powierzchnia skośna, najczęściej nachylona pod kątem 45°, zastępująca ostrą krawędź między dwiema ścianami. Różni się od zaokrąglenia, czyli promienia. Wymiaruje się ją dwoma bokami lub jednym bokiem i kątem: „1 × 45°” oznacza fazę o boku 1 mm nachyloną pod kątem 45°.
Wykonuje się ją na tokarce lub przy frezowaniu frezem stożkowym albo narzędziem do fazowania, które może też łamać krawędzie otworu. Pogłębienie, przeznaczone do osadzenia śruby z łbem stożkowym, to faza stożkowa na wejściu otworu wierconego. W obróbce blach słowo to ma drugie znaczenie: faza pod spawanie to przygotowanie brzegów części, w kształcie V lub X, umożliwiające pełne przetopienie spoiny; wykonuje się ją podczas cięcia, często plazmą, lub na maszynie do fazowania. Spawanie MIG-MAG wymaga takiego przygotowania przy dużych grubościach.
Faza ma kilka funkcji. Usuwa ostre krawędzie i chroni ręce. Prowadzi wejście wału do otworu lub śruby do gwintu. Zapobiega wykruszeniom i zarodkom pęknięć na ostrych krawędziach oraz poprawia trwałość powłok: farba lub malowanie proszkowe cienieje na ostrej krawędzi i słabo chroni przed korozją. Faza lub promień opisane na rysunku stanowią też wytyczną dla gratowania. Wykonana skrawaniem należy do zakresu obróbki CNC; przygotowana pod spawanie, do spawalnictwa i kotlarstwa.
W zapytaniu o wycenę. Proszę wymiarować fazy funkcjonalne (wymiar i kąt) i dodać uwagę ogólną dla pozostałych krawędzi, na przykład „krawędzie łamane 0,3 mm”. Jeśli rysunek odwołuje się do normy ISO 2768, przewiduje ona także tolerancje dla faz i promieni krawędzi: narzędzie o ISO 2768 pomaga odczytać klasy tolerancji.