Malowanie proszkowe polega na pokryciu metalowej części pigmentowanym proszkiem żywicznym, a następnie wypaleniu go w piecu. Proszek nanosi się pistoletem: naładowany elektrycznie, osadza się na uziemionej części. Podczas wypalania, w temperaturze około 180–200 °C w zależności od proszku, topi się, rozpływa i polimeryzuje w ciągłą powłokę, bez rozpuszczalników, twardą i odporną na uderzenia.
Proces stosuje się do stali, stali ocynkowanej i aluminium, po obróbce wstępnej, od której zależy przyczepność: odtłuszczeniu, konwersji chemicznej lub piaskowaniu. Nie nadaje się do materiałów, które nie wytrzymują temperatury pieca. Wybór proszku zależy od zastosowania: epoksydy stosuje się głównie wewnątrz, poliestry są bardziej odporne na UV i nadają się na zewnątrz. Wykończenia sięgają od matowych po błyszczące, gładkie lub strukturalne, w pełnej palecie RAL.
Powłoka jest gruba, często 60–120 µm, a jej grubość bywa niejednorodna: cieńsza na ostrych krawędziach, gromadzi się w kątach wewnętrznych i słabo wnika w głębokie wnęki. Nie jest to więc obróbka precyzyjna: gwinty, otwory, powierzchnie przylegania i punkty masy zakrywa się lub przewiduje z luzem. Stosuje się ją do osłon i pokryw maszyn, ram, mebli metalowych, balustrad oraz części z zakresu obróbki blach i kotlarstwa. Naniesiona na część ocynkowaną, tworzy system zwany dupleks, trwalszy na zewnątrz.
W zapytaniu o wycenę
Proszę podać kolor (numer RAL) i wygląd powierzchni, zastosowanie (wnętrze, zewnątrz, środowisko agresywne) lub narzucony typ proszku, oczekiwaną grubość powłoki oraz miejsca do zamaskowania. Należy podać materiał, wymiary i masę części, ponieważ piec i linia zawieszania mają ograniczenia, a także dopuszczalne ślady zawieszenia i ich położenie. Jeśli wymagana jest odporność w komorze solnej (NF EN ISO 9227), proszę to zaznaczyć. Przewodnik o anodowaniu, malowaniu proszkowym i cynkowaniu ogniowym pomaga porównać opcje.