Obróbka powierzchniowa chroni element przed korozją, zużyciem lub działaniem chemikaliów albo nadaje mu oczekiwany wygląd: kolor, połysk, fakturę. Ten etap jest w projekcie często planowany na samym końcu, choć decyduje o wyborze materiału, tolerancjach końcowych i harmonogramie. Błędny wybór oznacza poprawki, elementy, które rdzewieją, lub pasowania, które przestają się montować.
Technologie dzielą się na kilka głównych rodzin. Powłoki organiczne to lakier ciekły, malowanie proszkowe (farba w proszku utwardzana w piecu) oraz kataforeza. Powłoki metaliczne osadzają lub przekształcają metal na powierzchni: cynkowanie ogniowe, cynkowanie galwaniczne, niklowanie, chromowanie. Obróbki konwersyjne, takie jak anodowanie aluminium lub fosforanowanie, zmieniają warstwę wierzchnią. Przygotowanie mechaniczne (piaskowanie, śrutowanie, mikrokulkowanie) przygotowuje powierzchnię lub nadaje jej wygląd.
Wybór wykonawcy to więc dopasowanie technologii do materiału, zastosowania i wielkości elementu. Na tej stronie omawiamy główne rodzaje obróbki, ich ograniczenia (wymiary, maskowanie, zawieszanie), normy odniesienia oraz informacje, które trzeba podać, aby oferty dało się porównać.