Kucie to proces kształtowania metalu przez odkształcenie plastyczne, pod wpływem uderzeń lub nacisku, bez topienia. Metal zwykle się podgrzewa (około 1 100 do 1 250 °C dla stali, 400 do 500 °C dla aluminium), aby stał się kowalny, a następnie ściska się go między narzędziami. Metal zachowuje ciągły układ włókien, który podąża za kształtem części, co poprawia jej wytrzymałość mechaniczną, udarność i odporność na zmęczenie.
Kucie swobodne odbywa się między narzędziami płaskimi lub prostymi, młotem lub prasą: nadaje się do dużych części i części jednostkowych, jak wały, pierścienie i tarcze. Kucie matrycowe ściska metal między dwiema matrycami z wgłębieniem: część jest bliska kształtowi końcowemu, a seria średnia lub duża. Kucie na zimno, formujące bez podgrzewania, wytwarza w bardzo dużych seriach łby śrub, bolce i nity. Po kuciu następuje usunięcie wypływki kuźniczej, obróbka cieplna, obróbka skrawaniem powierzchni funkcjonalnych oraz kontrola jakości (badanie penetracyjne, magnetyczno-proszkowe).
Kuje się części silnie obciążone lub bezpieczeństwa: korbowody, wały korbowe, wały, dźwignie, kołnierze, osie, koła zębate, narzędzia ręczne. Dotyczy to motoryzacji, lotnictwa, energetyki, kolejnictwa i rolnictwa. W porównaniu z odlewnictwem oferuje lepsze właściwości mechaniczne, lecz ogranicza kształty, zwłaszcza zamknięte wnęki wewnętrzne. Odkuwka często pełni rolę półfabrykatu do obróbki dla obróbki CNC. Zob. poradnik materiały części obrabianych.
W zapytaniu o wycenę. Proszę podać gatunek (na przykład 42CrMo4 lub C45), masę, ilość, oczekiwane właściwości mechaniczne i twardość po hartowaniu i odpuszczaniu, tolerancje kucia i naddatek na obróbkę, a także kontrole i certyfikat materiałowy (EN 10204, typ 3.1). W przypadku kucia matrycowego warto ustalić własność i trwałość matryc.