Toczenie to proces obróbki skrawaniem, w którym część zamocowana w uchwycie lub prowadzona we wrzecionie obraca się wokół własnej osi, a narzędzie skrawające, osadzone w rewolwerze, przesuwa się i usuwa materiał. Wytwarza części obrotowe: walce, stożki, rowki, powierzchnie czołowe, otwory i gwinty.
Klasyczna tokarka ze sterowaniem numerycznym steruje dwiema osiami: X dla średnicy i Z dla długości. Tokarki wyposażone w oś C i narzędzia napędzane potrafią także frezować i wiercić poza osią, a maszyny wielozadaniowe z przeciwwrzecionem automatycznie przejmują drugą stronę części, co eliminuje drugie zamocowanie. Materiał dostarcza się albo w postaci odciętych kawałków, albo w pręcie przechodzącym przez wrzeciono dzięki podajnikowi. Narzędzia to zazwyczaj wymienne płytki węglikowe, uzupełnione nożami do rowków, noże przecinające i oprawki do wytaczania. Typowe operacje to toczenie wzdłużne (zewnętrzna powierzchnia walcowa), planowanie (powierzchnia czołowa), wiercenie, wytaczanie i gwintowanie.
Toczy się wszystko, co okrągłe: wały, osie, tuleje, łożyska ślizgowe, koła pasowe, złącza hydrauliczne, części siłowników, śruby specjalne. Dla części nieobrotowych lepiej wybrać frezowanie. Przy bardzo dużych ilościach małych części bardziej opłacalne staje się toczenie automatowe: poradnik toczenie automatowe czy toczenie CNC pomaga dokonać wyboru. Części toczone zamawia się w kategorii obróbka CNC.
W zapytaniu o wycenę. Proszę podać maksymalną średnicę i długość, materiał oraz postać dostawy (pręt lub kęs), ilość i tolerancje średnic. Przy pasowaniach warto wskazać współosiowość lub bicie między poszczególnymi średnicami: wąska tolerancja współosiowości wymaga obróbki wszystkiego w jednym zamocowaniu. Gwinty należy określić pełnym oznaczeniem, a także podać chropowatość powierzchni osadzenia.