Tłoczenie głębokie to proces kształtowania, który przekształca płaską blachę w część wydrążoną lub reliefową, bez usuwania materiału: stempel wpycha blachę, utrzymywaną przez dociskacz, w matrycę. Metal rozciąga się i płynie, by przyjąć kształt. Tłoczy się zbiorniki, elementy karoserii, obudowy, kubki, zlewozmywaki i garnki.
Proces wykonuje się na prasie mechanicznej lub hydraulicznej z narzędziem złożonym ze stempla, matrycy i dociskacza, z wykrojów uprzednio wyciętych. Ryzyka to fałdy, pęknięcia i sprężynowanie; opanowuje się je geometrią promieni, naciskiem dociskacza, smarowaniem i, przy częściach głębokich, wieloma przetłoczeniami, czasem rozdzielonymi wyżarzaniem. Narzędzia projektuje się często z użyciem symulacji numerycznej odkształcenia. Tłoczy się stale miękkie przeznaczone specjalnie do odkształcania (jak gatunek DC04), aluminium, stal nierdzewną austenityczną, miedź i mosiądz.
Oprzyrządowanie jest wykonywane na miarę i kosztowne: tłoczenie głębokie opłaca się w dużych seriach, jak motoryzacja czy AGD, a nie przy pojedynczej części. Przy małych seriach zastępują je inne procesy: gięcie i spawanie, obciskanie na tokarce, druk 3D lub obróbka skrawaniem. Części tłoczone są jednolite, lekkie i szczelne, bez spoiny; strona obróbka blach i cięcie przedstawia zakłady zajmujące się kształtowaniem. Przejściu od prototypu do serii poświęcony jest poradnik od prototypu do serii; zob. także pojęcie mała seria.
W zapytaniu o wycenę. Proszę podać roczny wolumen i czas trwania programu, ponieważ oprzyrządowanie musi się zamortyzować. Proszę dołączyć model 3D, materiał i grubość oraz wskazać głębokość tłoczenia i promienie. Warto zapytać, kto jest właścicielem narzędzia, kto je konserwuje i jaka jest jego przewidywana trwałość. Na wykonanie narzędzia należy przewidzieć kilka tygodni oraz prototyp wykonany inną metodą do zatwierdzenia kształtu.