Identyfikowalność to zdolność odtworzenia historii wyrobu, jego zastosowania lub położenia, w znaczeniu nadanym przez ISO 9000. W produkcji pozwala, wychodząc od części, dotrzeć do jej materiału wyjściowego, partii, operacji, maszyny, operatora, kontroli i przebytych procesów specjalnych. W drugą stronę pozwala ustalić, którzy klienci otrzymali daną partię, co jest decydujące w razie nieprawidłowości lub wycofania.
Istnieje kilka poziomów. Identyfikowalność partiami grupuje części wykonane w tych samych warunkach; identyfikowalność indywidualna nadaje numer seryjny każdej części. Opiera się na znakowaniu (grawerowanie laserowe, mikroudarowe, etykieta, kod Data Matrix) i na dokumentach: kartach przewodnich, protokołach kontroli, certyfikatach obróbek oraz, na początku, numerze wytopu powiązanym ze świadectwem materiałowym.
Wymaga jej lotnictwo (EN 9100), branża medyczna, kolejowa, energetyka, motoryzacja w przypadku części bezpieczeństwa oraz przemysł spożywczy. Ma swój koszt: znakowanie, rejestracja, archiwizacja, segregacja partii. Okres przechowywania zapisów określa umowa lub przepisy danej branży i może sięgać wielu lat. Norma ISO 9001 wymaga nadzorowania identyfikacji i identyfikowalności, gdy są wymagane. Przygotowuje się ją razem z pierwszą sztuką i procesową analizą FMEA.
W zapytaniu o wycenę
Proszę określić oczekiwany poziom identyfikowalności (partiami lub numerami seryjnymi), sposób znakowania i jego położenie na części, dokumenty do dostarczenia wraz z dostawą oraz wymagany okres przechowywania. Nie należy żądać więcej, niż potrzeba: identyfikowalność indywidualna na części niekrytycznej podnosi cenę bez korzyści. Aby umiejscowić te wymagania, zob. przewodnik o certyfikacji ISO 9001, EN 9100 i ISO 13485.