W podwykonawstwie zdolności produkcyjnych zleceniodawca umie wykonać część, zwykle dysponuje kompetencjami i maszynami, ale brakuje mu dostępności: park maszyn jest zapełniony, jest szczyt obciążenia, trzeba dotrzymać terminu, maszyna się zepsuła. Powierza wtedy część produkcji podwykonawcy, który wykonuje według jego rysunków i specyfikacji i pełni rolę przedłużenia jego zakładu. Przeciwstawia się ono podwykonawstwu specjalistycznemu, w którym korzysta się z wiedzy, której się nie posiada.
Dotyczy zwykle procesów rozpowszechnionych w zakładach: obróbki skrawaniem, toczenia, cięcia i gięcia blach, spawania. Przykłady: MŚP, którego tokarki są zapełnione, zleca zakładowi tokarskiemu wykonanie dwustu osi; producent maszyn zleca na ciężki kwartał cięcie i gięcie swoich osłon; zakład mechaniki ogólnej powierza koledze po fachu część serii w okresie szczytu. Części, zaprojektowane przez zleceniodawcę, mogą być rozdzielone między kilka zamiennych zakładów, stąd silna konkurencja pod względem ceny, terminu i niezawodności.
Dla zleceniodawcy zaletą jest elastyczność: dostosowanie produkcji do obciążenia bez inwestycji. Ryzyka to jakość (potrzebna jest precyzyjna specyfikacja i kontrola przy odbiorze), uzależnienie i poufność rysunków. Dla zakładu to sposób na zapełnienie portfela zamówień, kosztem bardziej nieregularnej działalności i większej presji na ceny. Trwała relacja, oparta na prognozowanym wolumenie, zabezpiecza obie strony.
W zapytaniu o wycenę
Proszę dostarczyć kompletną dokumentację (rysunek, model 3D, materiał, tolerancje, kontrole): zakład będzie miał tylko ją, by zrozumieć potrzebę. Należy podać ilości na partię, częstotliwość, bezwzględny termin dostawy oraz czy materiał jest dostarczany, czy kupowany przez zakład. Warto określić oczekiwany poziom jakości (samokontrola, raport, pierwsza sztuka) i ewentualne zamówienie ramowe. Zob. przewodnik jak wybrać podwykonawcę przemysłowego.