Pasywacja to obróbka chemiczna stosowana do stali nierdzewnych. Część zanurza się w kąpieli kwasowej (kwas azotowy lub cytrynowy), która rozpuszcza wolne żelazo i zanieczyszczenia pozostawione na powierzchni przez obróbkę skrawaniem, takie jak cząstki stali oderwane z narzędzia czy pozostałości po cięciu. Następnie sprzyja ona odbudowie cienkiej warstwy tlenku chromu, która decyduje o odporności korozyjnej stali nierdzewnej. Żaden metal nie jest nakładany: wymiary i wygląd nie zmieniają się w sposób mierzalny.
Jest szczególnie przydatna po operacji, która mogła zanieczyścić lub zmienić powierzchnię: obróbce skrawaniem, usuwaniu zadziorów, polerowaniu, spawaniu. Branże, które jej wymagają lub zalecają, to przemysł spożywczy, medyczny, farmaceutyczny, chemiczny i środowisko morskie. Norma ASTM A967 jest częstym punktem odniesienia dla procedur i prób kontrolnych; zakład, który ją stosuje, powie, jakiej metody używa.
Nie należy jej mylić z innymi operacjami. Trawienie, bardziej agresywne, usuwa tlenki i barwy nalotowe pozostawione przez spawanie. Elektropolerowanie zdejmuje cienką warstwę materiału, aby wygładzić powierzchnię. Przez rozszerzenie pasywacją nazywa się też obróbkę konwersyjną nakładaną na powłokę cynkową, która jest inną operacją. Wreszcie, część spasywowana nie jest odporna na wszystko: w środowisku zawierającym chlorki wybór gatunku (316L zamiast 304L) pozostaje decydujący.
W zapytaniu o wycenę
Proszę podać dokładny gatunek, normę lub specyfikację do zastosowania, branżę zastosowania i oczekiwaną próbę kontrolną. Należy zaznaczyć, czy część była spawana lub polerowana, ponieważ może wymagać wcześniejszego trawienia, oraz poprosić o certyfikat obróbki, jeśli narzuca to Państwa specyfikacja. Pasywację należy zaplanować po obróbce skrawaniem, usunięciu zadziorów i dokładnym odtłuszczeniu, nigdy przed nimi. Zob. także przewodnik stal nierdzewna 304 czy 316L.