Pasowanie opisuje sposób łączenia dwóch części, typowo wałka w otworze. W zależności od różnicy ich rzeczywistych wymiarów otrzymuje się luz (wałek się obraca lub przesuwa), wcisk (wałek jest montowany z naciskiem, prasą lub przez rozszerzalność cieplną) albo pasowanie mieszane, które daje niewielki luz lub niewielki wcisk, zależnie od części. Ponieważ każda część zmienia się w obrębie swojej tolerancji, pasowanie określa się minimalnym i maksymalnym luzem lub wciskiem, nigdy jedną wartością.
System ISO (ISO 286) koduje pasowanie położeniem i rozpiętością tolerancji każdej części. Wielka litera oznacza otwór (H…), mała wałek (g, h, k, p…), a następująca po niej cyfra określa rozpiętość tolerancji. Najczęstszy przypadek to zasada stałego otworu H, w której wymiar minimalny jest wymiarem nominalnym. Przykład dla H7/g6 przy średnicy 25 mm: otwór H7 mierzy od 25,000 do 25,021 mm, wałek g6 od 24,980 do 24,993 mm. Luz mieści się więc między 7 a 41 µm: precyzyjne prowadzenie, bez wcisku. Przy tym samym otworze k6 daje pasowanie mieszane, a p6 pasowanie wciskowe.
Te wartości wymagają precyzyjnych środków. Otwór H7 uzyskuje się przez wytaczanie lub rozwiercanie, wałek g6 przez toczenie wykańczające lub szlifowanie, a kontrola odbywa się sprawdzianem tłoczkowym (strona „dobra” i „niedobra”) albo pomiarem bezpośrednim. Obróbki powierzchniowe dodają grubość, która zużywa luz: na przykład anodowanie wałka zmniejsza jego luz względem otworu.
W zapytaniu o wycenę
Proszę podać pełne pasowanie (na przykład Ø25 H7/g6), a nie tylko pojedyncze wymiary, wskazać część współpracującą, jeśli wykonują ją Państwo gdzie indziej, i zaznaczyć, czy wymiary dotyczą stanu przed czy po obróbce. Nie należy narzucać pasowania ciaśniejszego niż potrzeba: podraża ono część. Przewodnik o tolerancjach w obróbce skrawaniem szczegółowo wyjaśnia odczyt tolerancji ISO.