GPS to skrót od „specyfikacja geometrii wyrobów” (ang. Geometrical Product Specifications). Ta rodzina norm ISO (zasady w ISO 8015) stanowi język nowoczesnych rysunków: za pomocą symboli, wartości i baz wyraża nie tylko wymiary, ale także kształt, orientację i położenie elementów części. W zakładzie mówi się o wymiarowaniu GPS lub tolerowaniu geometrycznym; normą centralną jest ISO 1101.
Każde wymaganie odczytuje się w ramce tolerancji podzielonej na pola: symbol cechy (płaskość, walcowość, równoległość, prostopadłość, położenie, bicie…), wartość pola tolerancji, a następnie elementy bazowe (A, B, C), względem których jest oceniana (ISO 5459). Przykład: „położenie Ø 0,05 względem A i B” oznacza, że oś otworu musi mieścić się w walcu o średnicy 0,05 mm, ustawionym względem dwóch baz. Takie podejście wyraża wprost funkcję części, zamiast wyprowadzać ją z łańcucha wymiarów ± , które się sumują i zostawiają pole do interpretacji.
GPS jest wszechobecny w lotnictwie, motoryzacji, branży medycznej i mechanice precyzyjnej. Jest wymagający w kontroli: pomiar położenia lub współosiowości względem baz wymaga zwykle współrzędnościowej maszyny pomiarowej i dedykowanego programu, a więc czasu. Tolerancje geometryczne zarezerwowano zatem dla funkcji, które to uzasadniają. Dla reszty ogólne tolerancje geometryczne ISO 2768 (klasy H, K i L) pozwalają nie opisywać wszystkiego; narzędzie tolerancje ISO 2768 je zestawia.
W zapytaniu o wycenę
Proszę dołączyć rysunek wykonawczy opisany w GPS, z wyraźnie oznaczonymi bazami, i wskazać cechy krytyczne, aby zakład wycenił odpowiednią kontrolę. Należy podać oczekiwany sposób kontroli i liczbę części do zmierzenia. Jeśli rysunek zawiera tylko tolerancje plus-minus, proszę określić, które powierzchnie są funkcjonalne, aby zakład wiedział, na czym skupić wysiłek. Zob. także przewodnik o tolerancjach w obróbce skrawaniem.