Nitreren is een thermochemische behandeling voor oppervlakteharding. Het onderdeel wordt verhit tot een relatief lage temperatuur, doorgaans tussen 500 en 580 °C, in een milieu dat stikstof afgeeft: gas (ammoniak), plasma (ionitreren) of zoutbad. De stikstof diffundeert in het staaloppervlak en vormt daar zeer harde nitriden. Het resultaat is een huid die bestand is tegen slijtage, vreten en vermoeiing, tot een diepte van hooguit enkele tienden van een millimeter, rond een ongewijzigde kern.
Het belangrijkste voordeel is de geringe vervorming: omdat er geen abrupte afkoeling plaatsvindt, kunt u een onderdeel nitreren dat al op eindmaat is bewerkt, wat het onderscheidt van carboneren gevolgd door harden. De behandeling is vooral geschikt voor gelegeerde staalsoorten met chroom, molybdeen, aluminium of vanadium, zoals 42CrMo4; sommige roestvaste staalsoorten kunnen met een plasmaproces worden genitreerd. De onderdelen worden vaak in gehard en ontlaten toestand aangeleverd vóór het nitreren, zodat de kern sterk is.
Het wordt gebruikt voor extrusieschroeven, krukassen, tandwielen, assen, matrijzen en gietgereedschappen. Een aandachtspunt: de laag is dun en verdraagt dus slecht omvangrijk slijpen na de behandeling, en scherpe randen kunnen broos worden. Het onderdeel groeit zeer licht, hetgeen u bij strakke passingen moet meenemen.
Bij een offerteaanvraag
Vermeld de staalsoort en de toestand vóór de behandeling, het gewenste proces als dat is voorgeschreven (gas, plasma, zout), de beoogde oppervlaktehardheid met eenheid (HV) en de laagdiepte, en de te beschermen zones. Geef aan of er na het nitreren nog een bewerking volgt (licht polijsten of geen nabewerking) en welke controles vereist zijn: microhardheid, metallografische doorsnede, behandelingscertificaat. Deze keuzes maakt u al bij het ontwerp van het onderdeel, samen met een CNC-verspaningsbedrijf dat de behandeling kent.